Groenland -- 12 t/m 16 september 2008
- pagina 2 -
Het is nog 25 kilometer van de gletscher naar het dorp. De
rivieren naar de fjord zitten zo vol slib dat de brede beddingen helemaal
verzand zijn. Als de rivieren in de winter verdwijnen (ook nu waren het nog
slechts smalle stroompjes) blijven er grote woestijn-achtige vlakten van fijn
zand over.
Ergens langs de weg ligt dit wrak van een Amerikaanse T-33
straaljager die hier in 1968 (!) is neergestort. Het wrak ligt hier dus al 40
jaar.
Omdat we niet langs de hoofdweg (5 auto's per dag) willen
kamperen steken we een smalle bergketen over om aan de andere kant aan de oever
van een meer te kamperen. Volgens de kaart is hier ook een ruïne van een Eskimo
nederzetting. Deze hebben we echter niet kunnen vinden. Er is hier echter geen
pad, en ondanks dat je het op de foto niet ziet, is het best een steile
beklimming.
We zetten onze tent aan de oever van het grote Sanningasoq
meer. Er liggen enkele bootjes aan de overkant, dus er zal hier wel vis zitten.
We genieten van een prachtige zonsondergang.
Half september betekent in Groenland de overgang van
herfst naar winter. Alle blaadjes van de kleine struikjes zijn rood of geel en
er is werkelijks niets meer groen. Over enkele dagen begint de winter.
Prachtige zonsondergang vanuit een warme slaapzak.
's Ochtends is het bewolkt en er waait een frisse wind
over het ijskoude meer. We koken uit de wind op het hele smalle strandje (er
past maar net een handdoek op om te zonnen).
Na het ontbijt en de koffie breken we de boel weer op om
vervolgens links over de bergrug terug naar de weg en het dorp te klimmen.
Het is een koude dag, met een flinke wind. Mutsen en
handschoenen.
En daar is eindelijk een Muskusos. We hebben slechts twee
van deze potentieel gevaarlijke beesten in het wild gezien. Een vanuit de
landrover op weg naar het ijs en eentje heel in de verte. Er lopen er ruim 8.000
in het wild rond in de streek rond Kangerlussuaq.
Halverwege de middag lopen we het gezellige dorpje weer
binnen. Precies op tijd, want het begint zachtjes te regenen en sneeuwen. We
lopen snel door naar het vliegveld, waar we in het gezellige
zelfbedieningsrestaurant een biertje pakken op de prachtige tocht.
En in het restaurant van het vliegveld komen we 's avonds
dan toch nog oog in (plastic) oog te staan met de gevreesde Muskusos. We hebben
de rest als carpaccio en steak laten aanrukken. Na het eten stappen we naast het
restaurant weer in de Boeing 757 van Air Greenland en gaan we terug naar huis.