Aviemore - Lairig Ghru - Linn of Dee - Braemar
Introductie
Na de succesvolle tocht in de Ardennen in 2003 werden voor 2004 de originele plannen voor vorig jaar weer uit de kast gehaald, hopend dat de vluchten niet weer zouden worden geannuleerd. De Cairngorms staan bekend als het meest zuidelijke 'arctische' gebied in Europa, beter en sneller bereikbaar dan bijvoorbeeld Noorwegen, waar vergelijkbare omstandigheden voorkomen. Het Cairngorm National Park bevat onder andere de een-na-hoogste top van Groot Britannie, Ben MacDui (1309m).
Tochtplanning
Vr 26/2/2004: Avondvlucht
Amsterdam-Edinburgh met easyJet
Overnachting 1 in Jurys Inn hotel in Edinburgh
Za 27/2: Per trein van Edinburgh naar Aviemore, aankomst rond 13.00 uur
Wandeltocht van Aviemore naar Rothiemurchus Forest, kamp 1
Zo 28/2: Wandeldag 2 van Rothiemurchus, door de Lairig Ghru naar kamp 2
Ma 29/2: Wandeldag 3 van kamp 2 naar Linn of Dee, kamp 3
Di 1/3: Wandeldag 4 van Linn of Dee naar Braemar, aankomst rond 13.00 uur
Met race-taxi van Braemar naar Pitlochry, met de trein naar Edinburgh
Laatste overnachting in Ibis hotel in Edinburgh
Wo 2/3: Hele vroege vlucht Edinburgh - Amsterdam met easyJet
Routedetails
De uiteindelijke gelopen tocht zoals hierboven afgebeeld week af van de planning. Het was de bedoeling om na kamp 2 om Devil's Point heen te lopen, door Glen Geusachan, vervolgens een steile afdaling te maken naar Loch Einich en via Glen Einich weer terug te lopen naar Aviemore. Met name de fysieke conditie van enkele tochtgenoten zorgde er voor om hiervan op dag 3 af te wijken en niet door Glen Geusachan te ploeteren, maar om door te lopen naar Linn of Dee en Braemar. Spijt van deze beslissing? Toch wel, dus zie tochtverslag 2005.
Fotoalbum
Aankomst op het treinstation van Aviemore. Op het perron ligt al sneeuw.
Langs de weg van Aviemore naar Coylumbridge
Kamp 1 in het Rothiemurchus Forest
Donzen slaapzakken worden -- eenmaal warm -- enorm dik
De ochtend van de tweede wandeldag
Tentjes onder een enorme boom in Rothiemurchus Forest
Langzaam omhoog richting de Lairig Ghru. Met sneeuw ben je het officiele pad
snel kwijt.
In de eerste zonnestralen van de dag een groepsfoto (minus twee personen)
Imposante kijk naar de top van de Lairig Ghru kloof boven ons
Onze fysiotherapeut, niet altijd zo gewapend...
Het boulderveld op het hoogste punt van de Lairig Ghru (835m)
Eind van de kloof. Uitzicht op de helling van Cairn Toul (rechts) en de top van
Devils Point (midden)
Kamp 2, aan de voet van Ben MacDui
In het donker koken en eten is vaste prik als het zo vroeg donker wordt
Wel dooreten... Bij -5 wordt je eten erg snel koud.
Ochtend van wandeldag 3. Stralend weer en een temperatuur net onder het
vriespunt.
We nemen het er (te) lang van en laten alles goed drogen
Groepsfoto (minus 1 deelnemer)
Sir Lars 'Edmund Hillary' Timmermans in klassieke outfit
IJsvelden op het pad door bevroren stroompjes
Zicht westwaarts door Glen Geusachan
Oversteken van een van de vele stroompjes bij Linn of Dee
Lange pauze bij Linn of Dee. Hier beginnen weer landrovertracks en staan wat
verlaten huisjes.
Laatste kamp op landrovertrack tussen Linn of Dee en Braemar.
De volgende ochtend bereiken we de bewoonde wereld al weer snel.
Na een publunch in het Fife Arms Hotel in Braemar bellen we een taxi om ons naar
de trein in Pitlochry te brengen. Zeven man plus zes rugzakken in een Ford
Galaxy. Een dodenrit van 50 kilometer. Maar uiteindelijk rijden we twee minuten
voordat trein er stopt het pleintje voor het station op
En in Edinburgh vieren we op gepaste wijze de afsluiting van een succesvolle winterkampeertocht